Mikið hefur verið skrifað í netmiðlum um ummæli lögregluþjónsins á www.dv.is.

Ég tel mig skilja hvert hann er að fara í fyrri hluta umræddra ummæla þar sem hann segir :

„Það er líka annað í þessu að það er alltaf undir hverjum og einum komið að vera meðvitaður um það að ef þeir drekka mikið, taka lyf eða fíkniefni þá getur ýmislegt gerst. Vandamálið felst meðal annars í því að fólk leitar ekki inn á við og sér ekki að það er að setja sjálft sig í hættu með drykkju og dópneyslu."

Auðvitað er ábyrgðin alltaf nauðgarans en ég skil að með þessum orðum Björgvins sé hann að reyna að halda forvarnarræðu með því að benda á að manneskja í annarlegu ástandi er útsettari fyrir því að verða fyrir ofbeldi en allsgáð manneskja, þar sem auðveldara er að yfirbuga þá manneskja en edrú.

Þetta er alveg eins og mælt er með því konur séu ekki einar á ferli á næturnar og haldi sig nærri fólki ef þær eru einar á ferð. Ég til að mynda stytti mér aldrei leið yfir Klambratún á leið heim úr bænum heldur hélt mig á Snorrabraut (frekar en Rauðarárstíg sem er fáfarnari) og Miklubraut eins og ég gat á leið heim í Hlíðarnar. Það þýðir ekki að ég hefði verið ábyrg fyrir því að lenda í ofbeldi ef ég hefði gengið ein yfir Klambratúnið en ég hefði sett mig í óþarfa áhættuflokk.

Við getum sumsé gert ákveðna hluti til þess að minnka líkurnar á að verða fyrir ofbeldi. 

Það er seinni hluti ummælanna sem eru alveg fyrir neðan allar hellur: "Oftar en ekki eru þessi mál tengd mikilli áfengisnotkun og ekki á ábyrgð neins nema viðkomandi sem er útsettur fyrir því að lenda í einhverjum vandræðum. Það er erfitt hvað það er algengt að fólk bendir alltaf á einhverja aðra og reynir að koma ábyrgðina yfir á þá. Fólk ætti kannski að líta oftar í eigin barm og bera ábyrgð á sjálfu sér.“ Þetta er hrikalega illa orðað hjá manninum og kannski trúir hann því virkilega að konur beri ábyrgð á því að vera nauðgað.

Það er staðreynd að til eru menn sem nauðga konum (og körlum líka) og það sem við konur getum gert er jú að forðast hvað mest við getum að koma okkur í þær aðstæður að við liggjum vel fyrir höggi ef slíkir menn eiga leið hjá.

 Þetta ár hefur gjörsamlega flogið áfram enda endalaust nóg um að vera. Eftir pínu erfiða byrjun á árinu þá tók við ofboðslega góður tími. Ferð til Kanada í maí með Unni minni yndislegustu var mjög góð, við nutum Toronto og fórum í dagsferð og litum á fossana miklu. Niagara falls.Versluðum mikið og áttum gæðastundir saman, nauðsynlegt á vorin þar sem hún hélt svo austur á Klaustur þar sem hún hefur unnið við afgreiðslustörf í Skaftárskála í sumar. Duglega stelpan.

Svo fékk ég þá flugu í höfuðið að sækja loks um nám sem mig hefur langað í alveg síðan ég kom heim að utan. MPM heitir það og er kennt við Endurmenntun HÍ en tilheyrir verk- og raun. MPM stendur fyrir Master in Project Management og er kennt meðfram vinnu. Verður strembið en án vafa skemmtilegt.

Þegar ég fór svo í sumarfrí þann 10. júlí skelltum við Óðinn okkur til Edinborgar en við skiptum á íbúð við fólk þar. Íbúð og bíl. Ofboðslega sniðugt. Við vorum þar í tvær vikur og áttum stórgóðar stundir með vinum okkar þar. Gengum mikið og versluðum MIKIÐ. Öll fjölskyldan ætti því að vera vel klædd í vetur. 

Þá stefni ég á þriðju helgarferðina norður yfir heiðar nú um verslunarmannahelgina.

Fer svo að vinna aftur í næstu viku og hlakka talsvert til. Sigga Dóra elskulegust fer að vinna í grenndinni svo ég sé nú fram á einhverja lönsja með henni svo kemur Unnur mín í bæinn eftir tæpan mánuð og hlakka ég mikið til að knúsa hana. Óðinn hefur verið hjá mér mikið í sumar en er nú farin í frí til pabba síns og verður hjá honum næstu vikurnar. Því ætla ég að nota tækifærið og halda áfram að dytta að hér heima. Losa út dót sem börnin eru vaxin upp úr og svo framvegis. 

 "I'm selfish, impatient and a little insecure. I make mistakes, I am out of control and at times hard to handle. But if you can't handle me at my worst, then you sure as hell don't deserve me at my best."

— Marilyn Monroe

Ég lýsi hér með yfir stuðningi við Elfi Logadóttur í 4. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi.

Ég hef þekkt Elfi í um 25 ár. Auk þess að vera virkilega hæf sökum menntunar og starfsreynslu og hafa víðtæka þekkingu á öllu mögulega þá er hún líka frábær vinkona sem er ávallt hægt að leita til þegar meta þarf hin ýmsu persónulega mál og aðstæður og hægt að treysta því að allar mögulegar lausnir séu skoðaðar, vegnar og metnar. Ég treysti henni 100%.

Ég á þvottavél sem ég held að sé keypt árið 2000, svakalega flott með svona tölvuborði, sýnir tímann sem er eftir, er með time delay etc. sumsé tölva - annars lagið frýs hún og þá þarf ég að taka hana úr sambandi í nokkra daga -einskonar reboot- og svo smellur hún í gang aftur.

Ég held í hvert sinn sem hún "frýs" að nú sé hún búin að syngja sitt síðasta og fer á netið og skoða hvað ný þvottavél kostar. Nú síðast fraus vélin á föstudaginn og ég skellti mér því á netið í gærkvöld og skoðaði. Skulum orða það þannig að ég er rosa glöð að hún hrökk í gang aftur í dag :)

Í vor var ég stödd í Elko, þá var þvottavélin reyndar alveg róleg en ég ákvað að kíkja á vélar og spjalla við afgreiðslumann um þvottavélar - hann sagði mér að endingartími þvottavéla væri ekki nema svona 10 ár!! Mér finnst það nú ekki mjög góð framleiðsla.

En svona fyrst ég er farin að spjalla um neytendamál, þá versla ég stundum í Bónus og nánast undantekningalaust kaupi ég 2l Kristal. Fyrir rúmum tveimur vikum keypti ég flöskuna á 149 kr. í Bónus í Kringlunni, viku seinna keypti ég flöskuna á 169 kr. í Bónus vestur í bæ og nú síðast á föstudaginn fór ég í Bónus við Hallveigarstíg og borgaði 198 kr. fyrir stykkið! Finnst einhverjum þetta eðlileg hækkun?!

Var að horfa á einhverja auglýsingu í sjónvarpinu þar sem sást í Iðnskólann í Reykjavík og mundi þá allt í einu eftir degi einum sumarið 1995. Þá var ég í sumarskóla í Iðnskólanum sem var í boði fyrir atvinnulausa og boðið var upp á gæslu fyrir börn þeirra sem skólann sóttu.

Unnur Helga er þvi þarna ekki orðin 2 ára enda fædd að hausti og fyrsta daginn sem ég kom með krúttið með mér og ákvað að prófa gæsluna gekk allt vel eða þar til ég kom að sækja hana. Þá var barnið nefnilega horfið!! Ég fékk "hland fyrir hjartað" eins og sagt er og æddi út að leita að barninu og fann hana á harðahlaupum niður Frakkastíginn. Litli prakkarinn var aldeilis ánægður með sig :)

Ég þakka bara fyrir það að hafa ekki komið seinna að sækja hana því það hafði enginn áttað sig á því að hún var horfin fyrr en ég kom.

Unnur á það enn til að prakkarast við móður sína þó ég fái æ sjaldnar "hland fyrir hjartað" útaf henni enda nálgast 16 ára afmælisdagurinn óðfluga.

Í öðrum fréttum þá þurfti ég (æ mig auma) að fara snemma úr vinnunni í dag og taka á móti ungum manni frá Vodafone en tilgangurinn með komu hans var að tengja Vodafone þjónustuna alla við hið fagra ljósleiðarabox sem sett var upp í síðustu viku hjá mér.

Nú þar sem ég gat ekki unnið á meðan hann dundaði sér við að tengja og ég var ekki búin á því eftir langan vinnudag (enda klukkan bara 3) og veðrið yndislegt og þar fram eftir götunum þá lét ég loks verða af þvi sem ég hafði lengi ætlað mér eða að flytja skrifborðið úr stofunni inn í svefnherbergi og fína borðið frá langömmu fram í stofu og fyrst ég var nú farin af stað með húsgögn þá breytti ég fleiru í svefnherberginu, ma. legu rúmsins.

Gasalega fínt orðið hjá mér :) verður forvitnilegt að vita hvernig ég sef svo í nýju skipulagi!

Var að koma heim rétt áðan, rosalega þreytt eftir öflugan dag. Mikið að gerast og margt að hugsa um. Krakkarnir í Dale Carnegie voru að deila í dag með hvort öðru og okkur lífslexíu, atvikum sem hafa haft áhrif á þau og þau þurft að læra af. Oft mjög harðar lexíur.

Kveikti svo á sjónvarpinu og þá er verið að sýna Comic relief á BBC1 og í ár er verið að safna vegna malaríu í Afríku.

Hrikalegt hvað mörg börn þurfa að deyja daglega af völdum sjúkdóms sem hægt væri að verjast ef til væru net og fólk hefði efni á lyfjum. Ótrúlega erum við heppin hér á Íslandi. Þó auðvitað gangi ýmislegt á þá búum við svo mikið öryggi sér í lagi þegar litið er til sjúkdóma.

Ætli við séum nógu þakklát dags daglega?

...by M. Scott Peck, M.D. is one of my favourite books. It starts with this sentence, "life is difficult", and it states that once we acknowledge that truth then and not until then life can become less difficult.

Iceland as a country and its citizens are experiencing just how difficult life can be these days. But all around me people are thinking in solutions, how to cope if they are the ones to lose their jobs like thousands of Icelanders have in the last couple of weeks. We all put on our brave faces but the faces are grave. Our famous black humour and sarcasm seems to have been pushed to the side even and people who are well off like me (for now at least) feel the need to be careful and not discuss it too much with people around them because we just don't know how badly the situation is with them.

I seem to have made a lot of good choices since I moved back to Iceland last year.

I chose to rent a flat instead of buy one with money I didn't have. My rent is fixed and I'm allowed to stay until summer '10. And even though I'm paying a lot for the flat it's not so bad compared to what most are paying. The flat is nice, big enough and in great area.

I took a job within the public sector instead of private to be more secure in my job. Good job, great people and no worries.

So I don't owe much money and I don't have any money but I make enough money to live a relatively good life. I won't be going abroad as often as I have which has been my biggest money pit but I can still allow myself the odd cup of latté :)

What I'm saying is ... that even though Iceland has had a big financial setback and people are being financially abused I will be OK!